Ikonograficzny układ medalu ukształtował się w XVII wieku w Niemczech (gdzie po raz pierwszy został wybity) i skąd rozprzestrzenił się po całej ówczesnej Europie. Układ ten od razu porządkuje nasze postrzeganie i przeżywanie kultu zakorzenionego w benedyktyńskiej tradycji.

Pierwsza strona medalu przedstawia Benedykta, trzymającego w prawej ręce krzyż, a w lewej księgę Jego Reguły. Wokół postaci świętego widnieje prośba o Jego wstawiennictwo w chwili śmierci - Eius in obitu nostro praesentia muniamur co po polsku możemy tłumaczyć: Niech Jego obecność broni nas w chwili śmierci. Chyba wielu z nas się zgodzi, że coraz więcej osób – w tym zapędzonym i pogrążonym w chaosie świecie - przeżywa wzmożony lęk przed śmiercią, która każe nam niejako zwolnić, zatrzymać się i przy tych, którzy odchodzą, i przy nas samych, którzy zmierzamy przecież na spotkanie ze Zmartwychwstałym. Wezwanie wytłoczone na medalu przywołuje nam szczęśliwą chwilę z życia Zakonodawcy, który pragnął śmierci i był do niej dobrze przygotowany: powrócił do Boga tak, jak żył – w pokoju serca podczas modlitwy, wspierany przez współbraci. Poniżej tego napisu, po prawej stronie Zakonodawcy, przedstawiony jest pęknięty kielich, z którego wypełza wąż. To nawiązanie do rozpoznania przez św. Benedykta trucizny podanej mu przez wrogów w Vicovaro. Na tej samej wysokości, po lewej stronie Świętego, kruk z rozpostartymi skrzydłami kroczy obok chleba. To przypomnienie innego wydarzenia z życia św. Benedykta, podczas którego Święty nakazał krukowi ukrycie zatrutego chleba, który miał Go uśmiercić. Oba te symbole - z życia wzięte -nawiązują do wydarzeń opisanych w II Księdze Dialogów św. Grzegorza Wielkiego.

Druga strona medalu (rewers) ma pośrodku wielki krzyż. Nad krzyżem znajduje się greckie imię Jezusa - IHS, które ma ochronić osobę noszącą medalion. (Istnieje również popularna wersja medalu z napisem Pax- Pokój czyli dewiza zakonu benedyktyńskiego). Na czterech polach wyznaczonych przez ramiona krzyża znajdują się litery: C S P B - Crux Sancti Patris Benedicti co oznacza Krzyż Świętego Ojca Benedykta. Na belce pionowej krzyża, od góry do dołu widnieją litery: C S S M L- Crux Sacra Sit Mihi Lux czyli Krzyż święty niech mi będzie światłem. Na belce poprzecznej: N D S M D - Non Draco Sit Mihi Dux, co możemy przetłumaczyć następująco: Diabeł - dosłownie: smok- niech nie będzie mi przewodnikiem. Na obrzeżu medalika znajduje się napis; litery na prawo: V R S N S M V – S M Q L I V B: Vade retro Satana, Numquam Suade Mihi Vana – Sunt Mala Quae Libas, Ipse Venena Bibas - co możemy przetłumaczyć następująco: Idź precz szatanie, nie kuś mnie do próżności. Złe jest to co podsuwasz, sam pij truciznę.
Medalik św. Benedykta to zatem nie talizman, co bardzo skondensowana forma benedyktyńskiej tradycji i duchowości. Zawiera wszystkie najważniejsze elementy, na których opiera się sposób życia spadkobierców św. Benedykta. Wszystkie myśli wypisane po obu stronach medalika, stanowią kwintesencję Reguły.
Do czego nam potrzebny?
Przede wszystkim medal, który poświęcony możemy nosić przy sobie lub na sobie, powinien nas uczyć życia: opartego na pokoju i miłości zdolnej do ofiary, ale i patrzenia na cierpienie, trudności i pokusy, które mocą Chrystusowego znaku możemy zwycięsko pokonywać. Niech zatem św. Benedykt – nasz Patron – będzie dla wszystkich Jego czcicieli przewodnikiem w drodze do świętości za Krzyżem i przewodem Ewangelii, aby nigdy nic nie było dla nas cenniejsze od Chrystusa (por. Reguła 72,11).

źródła opisu ikonograficznego:
 http://www.benedyktyni.pl/medalik.htm,
http://pl.wikipedia.org/wiki/Krzy%C5%BC_%C5%9Bw._Benedykta